Bé Tonkens overleden

Op 14 februari overleed ons lid Bé Tonkens op 83 jarig leeftijd. Hij was 69 jaar lid van ZNC. Be was een markant en kleurrijke verschijning.

Hij werd in Noordbroek geboren uit een gezin met 9 kinderen, verhuisde naar Zuidbroek en na zijn huwelijk naar Hoogezand.

Bij ZNC had hij verschillende bijnamen, zoals Charly, vanwege het loopje van Charly Chaplin en Bé Duutse.

Als voetballer speelde hij vaak in de lagere elftallen als linksbuiten. Het één keer raken met hem was onmogelijk, want hij had de gewoonte eerst wat trucjes er uitgooien, soms tot wanhoop van zijn teamgenoten.

Later ging hij in zaterdag 2 spelen, waar hij tevens leider was. Bé ging hier ook fungeren als keeper, ook hier waas soberheid hem vreemd. Wanneer een doeltrap moest worden, nam hij een aanloop, om vervolgens over de bal heen te stappen, om te draaien en bij een 2^e poging eindelijk de bal in het speelveld te brengen. Ook tegenstander en medespelers verbaasden zich hierover. Een ander kenmerk van hem als keeper was, dat hij zijn wijsvinger op de bal en zette en in woord en gebaar aan de scheidsrechter duidelijk maakte dat hij nu niet mocht worden aangevallen.

In de 80-er jaren was zaterdag 1 kampioen geworden en moest daarna door de weeks nog een uitwedstrijd spelen tegen Neptunia in Delfzijl. De vaste keeper was verhinderd, dus werd de keeper van 2e opgetrommeld, Bé dus. Het elftal van ZNC waren spelers die midden in de 20 waren, maar Be was al boven de 40, had al grijze haren en je kon zien dat hij een veteraan was. Het werd een onvergetelijke wedstrijd met uitslag van 7-7 !   Achter doel van Bé stonden 2 dames, die commentaar hadden als “most die oale kerel doar in ’t doel zain. Be hoorde dat en riep de dames toe : “hè hè, oale kerel ? “Most hier es kiek’n en trok het rek van zijn voetbalbroek naar voren naar beneden wees en riep “kiek dit is gain oal kerel”! Hilariteit bij de dames.

Bij jaarvergaderingen was ie meestal aanwezig en als kascommissie lid controleerde hij de boeken bij penningmeester Gré Brugge.

Tijdens zijn voetbalcarrière was Bé ook al veel op pad als scheidsrechter en bij veel clubs was hij graag gezien en floot ook daar zijn wedstrijden. Ook bij ZNC heeft hij veel wedstrijden gefloten en bij toernooien maakte hij altijd deel uit van het scheidsrechterskorps.

Als scheidsrechter was hij ook een opvallende verschijning.  Op zijn solex en met gele klompen aan kwam hij naar de wedstrijden. De wedstrijden floot hij met woord en gebaar.  Wanneer hij floot om een vrije trap of hoekschop te nemen, dan riep hij steevast achteraan: ja maarrrrrrrrrrrrrrr.

Bij een geniepige overtreding liep hij naar de veroorzaker toe en zei ik heb het wel gezien hoor, om vervolgens met zijn wijsvinger het onderste ooglid naar beneden te trekken.

Op een zekere dag moest hij een wedstrijd fluiten bij ZNC, maar had zijn voetbalschoenen vergeten. Hij loste dit om de wedstrijd te fluiten met “stevels”aan.

Be floot de ZNC veteranen en kwam uiteraard met zijn solex. Het brommertje haperde wat en Bé vroeg aan speler Willy Kettler wat dat was. “Kom moar ee’m bie mie langs, die kiek d’r wel  ee’m noa” zej Willy. In enkele seconden werd het probleem opgelost. Bé was het helemaal verbaast en vroeg aan Willy “wat kriegst van mie”, waar op Willy zei : “dou mie d’r zundag moar penal veur “.

Of dit middel van matchfixing ooi plaatsgevonden heeft is onbekend gebleven.

Naast scheidsrechter op voetbal, was Bé ook jarenlang scheidsrechter bij touwtrekken, o.a. bij de feestweek in Zuidbroek.

Bé woonde vlak bij winkelcentrum Hooge Meren, daar was hij vaak te vinden. Te herkennen aan zijn gele klompen en zijn lange grijze haren. Hij zat daar vaak op een bankje en wanneer je er langs liep en je hem niet had gezien, dan riep hij je na: “hee doe dikkop”. Dus moest je wel met hem praten en dat ging natuurlijk over het voetballen.

Bé bedankt voor alles, je was uniek in je soort. We hebben veel met je gelachen.